نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• عبدالحسین رضایی نژاد ¹
• فریبا باقری برما ²
• مصطفی عالی فر ²
• حسین میرزایی نجفقلی ³

¹ گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران

² گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد

³ گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد

چکیده

به منظور ارزیابی واکنش گیاه داوودی (Chrysanthemum morifolium) به تنش شوری و برخی تعدیل‎کننده‎های تنش، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل تنش شوری در چهار سطح (صفر، ۳۰، ۶۰، ۹۰ میلی‌مولار کلرید‌‌‌ سدیم) به‌همراه آب آبیاری و فاکتور دوم در پنج سطح (شاهد، ال-گلوتامیک اسید در دو غلظت ۳۰۰ و ۶۰۰ میلی‌مولار و تلقیح باکتریایی با سویه‌هایPseudomonas putida وCurtobacterium spp. ) بود. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش تنش شوری، میزان فتوسنتز، تعرق، هدایت روزنه‌ای، حداکثر کارآیی کوانتومی فتوسیستم دو (Fv/Fm)، شاخص ثبات کلروفیل، قطر گل، مدت زمان ظهور و باز شدن غنچه کاهش معنی‌دار می‌یابد و پژمردگی گل افزایش می‌یابد. به عنوان مثال شوری 60 میلی‌مولار باعث کاهش 07/38 و 9/58 درصدی شاخص ثبات کلروفیل و قطر گل نسبت به شاهد شد اما استفاده از مواد محرک رشد افزایش 25/41 و30/29 درصدی را به همراه داشت. همچنین با افزایش سطح تنش، غلظت پتاسیم کاهش پیدا کرد و به افزایش نسبت سدیم به پتاسیم در برگ‌های داوودی منجر شد. استفاده از هر دو نوع باکتری و هر دو غلظت ال-گلوتامیک اسید باعث بهبود معنی‌دار تمامی صفات مورد بررسی نسبت به شاهد شد. در سطوح شوری صفر و ۳۰ میلی‌مولار، ال-گلوتامیک اسید با غلظت ۶۰۰ میلی‌مولار بیشترین اثر را داشت؛ با این حال، در سطوح شوری بالاتر یعنی در سطوح شوری ۶۰ و 90 میلی‌مولار، ال-گلوتامیک اسید با غلظت ۳۰۰ میلی‌مولار موثرتر بود. شایان ذکر است که درسطح شوری ۹۰ میلی‌مولار، گل‌دهی رخ نداد.

کلیدواژه‌ها

• پژمرده شدن گل
• شاخص ثبات کلروفیل
• فتوسنتز
• هدایت روزنه‌ای

موضوعات

• تغییراقلیم