بهبود تحمل به شوری و ویژگی‌های گل‌دهی گل داوودی (Chrysanthemum morifolium) با کاربرد باکتری‌های محرک رشد و ال-گلوتامیک اسید

باقری برما, فریبا; رضایی نژاد, عبدالحسین; عالی فر, مصطفی; میرزایی نجفقلی, حسین

doi:10.22077/jdcr.2026.10814.1204

بهبود تحمل به شوری و ویژگی‌های گل‌دهی گل داوودی (Chrysanthemum morifolium) با کاربرد باکتری‌های محرک رشد و ال-گلوتامیک اسید

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

فریبا باقری برما ¹

عبدالحسین رضایی نژاد ²

مصطفی عالی فر ³

حسین میرزایی نجفقلی ⁴

¹ دانشجوی دکتری باغبانی، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

² استاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

³ استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

⁴ استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

https://doi.org/10.22077/jdcr.2026.10814.1204

چکیده

به منظور ارزیابی واکنش گیاه داوودی (Chrysanthemum morifolium) به تنش شوری و برخی تعدیل‎کننده‎های تنش، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل تنش شوری در چهار سطح (صفر، ۳۰، ۶۰، ۹۰ میلی‌مولار کلرید‌‌‌ سدیم) به‌همراه آب آبیاری و فاکتور دوم در پنج سطح (شاهد، ال-گلوتامیک اسید در دو غلظت ۳۰۰ و ۶۰۰ میلی‌مولار و تلقیح باکتریایی با سویه‌هایPseudomonas putida وCurtobacterium spp. ) بود. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش تنش شوری، میزان فتوسنتز، تعرق، هدایت روزنه‌ای، حداکثر کارآیی کوانتومی فتوسیستم دو (Fv/Fm)، شاخص ثبات کلروفیل، قطر گل، مدت زمان ظهور و باز شدن غنچه کاهش معنی‌دار می‌یابد و پژمردگی گل افزایش می‌یابد. به عنوان مثال شوری 60 میلی‌مولار باعث کاهش 07/38 و 9/58 درصدی شاخص ثبات کلروفیل و قطر گل نسبت به شاهد شد اما استفاده از مواد محرک رشد افزایش 25/41 و30/29 درصدی را به همراه داشت. همچنین با افزایش سطح تنش، غلظت پتاسیم کاهش پیدا کرد و به افزایش نسبت سدیم به پتاسیم در برگ‌های داوودی منجر شد. استفاده از هر دو نوع باکتری و هر دو غلظت ال-گلوتامیک اسید باعث بهبود معنی‌دار تمامی صفات مورد بررسی نسبت به شاهد شد. در سطوح شوری صفر و ۳۰ میلی‌مولار، ال-گلوتامیک اسید با غلظت ۶۰۰ میلی‌مولار بیشترین اثر را داشت؛ با این حال، در سطوح شوری بالاتر یعنی در سطوح شوری ۶۰ و 90 میلی‌مولار، ال-گلوتامیک اسید با غلظت ۳۰۰ میلی‌مولار موثرتر بود. شایان ذکر است که درسطح شوری ۹۰ میلی‌مولار، گل‌دهی رخ نداد.

کلیدواژه‌ها

پژمرده شدن گل

شاخص ثبات کلروفیل

فتوسنتز

هدایت روزنه‌ای

موضوعات