نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی،مشهد،ایران
2 گروه جغرافیا، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
چکیده
مقدمه : عدالت اقلیمی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار شهری، به توزیع عادلانه مخاطرات و مواهب محیطی در بین گروههای مختلف اجتماعی میپردازد.پژوهش حاضر با هدف تحلیل عدالت اقلیمی در سکونتگاههای غیررسمی شهر مشهد، بر پایهی رویکردی تلفیقی و میانرشتهای انجام شده است.
مواد و روش ها: در این مطالعه، ترکیب دادههای کمی و کیفی شامل تحلیل تصاویر ماهوارهای، دادههای پرسشنامهای، مصاحبههای نیمهساختاریافته و جلسات گروههای کانونی به کار گرفته شد.
نتایج و بحث: یافتهها نشان داد سکونتگاههای غیررسمی مانند قلعهساختمان و سیدی بالاترین دمای سطح و کمترین پوشش گیاهی را دارند. ساکنان این مناطق از رضایت زیستمحیطی پایین و دسترسی ناکافی به خدمات رنج میبرند. همچنین شکاف معناداری بین درک ساکنان و مدیران شهری وجود دارد.
نتیجه گیری: این پژوهش وجود بیعدالتی اقلیمی در سکونتگاههای غیررسمی مشهد را تأیید میکند و نشان میدهد دستیابی به عدالت اقلیمی مستلزم تلفیق همزمان عدالت توزیعی، رویهای و ترمیمی است.
کلیدواژهها
موضوعات
)